agutek
Show profile
Link to this post
Subject: Przypowieści;)
Ci, którzy mają w życiu pewien projekt i gotowi są poświęcić wszystko, by zrealizować swoją Osobistą Legendę, osiągną to, czego pragną. Ważne jest, by podtrzymywać płomień w sercu i mieć siłę w trudnych momentach.
Pamiętajcie, pragnienia zrodzone w naszej duszy nie powstały z niczego; ktoś je tam umieścił. Ten ktoś jest samą miłością i życzy nam szczęścia. Zrobił to, ponieważ razem z pragnieniami dał nam narzędzia, byśmy mogli je realizować.
Nie zawsze dzieje się to, co chcemy. W niektórych momentach czujemy, że szukamy czegoś, co nie jest nam przeznaczone. Pukamy do drzwi, które się nie otwierają, na próżno oczekujemy cudu.
Na szczęście taki właśnie jest stan rzeczy – gdyby wszystko układało się zgodnie z naszymi oczekiwaniami, nie mielibyśmy o czym pisać, a w naszych myślach zapanowałby chaos. Ten scenariusz jest pożywieniem dla naszych marzeń, dzięki niemu mamy energię, by walczyć. Podobnie jak wojownicy, którzy zużywają całą swoją energię w Dobrej Walce, powinniśmy się nauczyć relaksować w niektórych momentach i wierzyć, że Wszechświat sprzyja nam w sekrecie, chociaż nie potrafimy tego pojąć.
Tak więc pozwólmy, by Dusza Świata wypełniła swoją misję. Jeśli nie możemy wspomóc tego procesu, najlepszym sposobem współpracy jest poświęcenie uwagi prostym rzeczom w życiu takim jak zachody słońca, ludzie na ulicy i czytanie książek.
A jednak w wielu przypadkach czas mija i nie dzieje się nic niezwykłego. Ale prawdziwy wojownik światła wierzy. Jak dziecko.
Wierzy w cuda i dlatego cuda się wydarzają.
Jest pewien, że jego myśli mogą zmienić jego życie i dlatego jego życie zaczyna się zmieniać.
Jest pewien, że znajdzie miłość i znajduje ją.
Czasem wojownik światła przeżywa rozczarowanie. Bywa, że czuje ból.
Słyszy wtedy komentarze w stylu: „Jesteś taki naiwny!”.
Ale wojownik wie, że warto zapłacić tę cenę. Po każdej klęsce odnosi dwa zwycięstwa.
W ciekawej, małej książeczce „Brewiarz Rycerzy Średniowiecznych” jest wiele fragmentów, które warto sobie przypomnieć w chwilach oczekiwania:
„Duchowa energia Drogi wykorzystuje sprawiedliwość i cierpliwość, by przygotować twą duszę.”
„Oto Droga Rycerza. Droga ta jest jednocześnie trudna i łatwa, skłania nas do porzucenia bezużytecznych rzeczy i nic nie znaczących przyjaźni. Dlatego na początku tak się wahamy, zanim na nią wstąpimy.”
„Oto pierwsza nauka rycerza: wymażesz wszystko, co do tej pory zapisałeś w księdze swojego życia: chaos, niepewność, kłamstwa. Na ich miejscu napiszesz słowo „odwaga”. Jeśli zaczniesz podróż od tego słowa i będziesz wierzyć w Boga, dotrzesz tam, dokąd powinieneś dotrzeć.”
Czasem nic się nie dzieje, chociaż czekamy cierpliwie, z rezygnacją i odwagą. Ale jeśli wybraliśmy tę drogę, wydaje się niemożliwe, by błogosławieństwa życia nie działały na naszą korzyść. Skłania nas to do głębokiej refleksji na temat „rezultatów”: nasze przeznaczenie manifestuje się w sposób, którego nie jesteśmy w stanie zrozumieć. Jorge Luis Borges napisał wspaniałe opowiadanie na ten temat.
Opisuje w nim narodziny tygrysa, który spędził większą część swojego życia w afrykańskiej dżungli, ale w końcu został złapany i zamknięty we włoskim zoo. Od tego momentu zwierzę czuje, że jego życie nie ma sensu, pozostaje mu tylko czekać na śmierć.
Pewnego dnia poeta Dante Alighieri przechodzi obok zoo i zauważa tygrysa, który staje się inspiracją do napisania poematu „Boska Komedia”
„Walka tygrysa o przetrwanie miała sens, ponieważ znalazł się on tamtego ranka w zoo i stał się inspiracją do napisania nieśmiertelnego poematu” – mówi Borges.
My także mamy powód, podobnie jak tygrys – bardzo ważny powód, by być tu właśnie tego ranka, w tym momencie.
Tak więc – nauczcie się relaksować. I bądźcie uważni.
Paulo Coelho
Pamiętajcie, pragnienia zrodzone w naszej duszy nie powstały z niczego; ktoś je tam umieścił. Ten ktoś jest samą miłością i życzy nam szczęścia. Zrobił to, ponieważ razem z pragnieniami dał nam narzędzia, byśmy mogli je realizować.
Nie zawsze dzieje się to, co chcemy. W niektórych momentach czujemy, że szukamy czegoś, co nie jest nam przeznaczone. Pukamy do drzwi, które się nie otwierają, na próżno oczekujemy cudu.
Na szczęście taki właśnie jest stan rzeczy – gdyby wszystko układało się zgodnie z naszymi oczekiwaniami, nie mielibyśmy o czym pisać, a w naszych myślach zapanowałby chaos. Ten scenariusz jest pożywieniem dla naszych marzeń, dzięki niemu mamy energię, by walczyć. Podobnie jak wojownicy, którzy zużywają całą swoją energię w Dobrej Walce, powinniśmy się nauczyć relaksować w niektórych momentach i wierzyć, że Wszechświat sprzyja nam w sekrecie, chociaż nie potrafimy tego pojąć.
Tak więc pozwólmy, by Dusza Świata wypełniła swoją misję. Jeśli nie możemy wspomóc tego procesu, najlepszym sposobem współpracy jest poświęcenie uwagi prostym rzeczom w życiu takim jak zachody słońca, ludzie na ulicy i czytanie książek.
A jednak w wielu przypadkach czas mija i nie dzieje się nic niezwykłego. Ale prawdziwy wojownik światła wierzy. Jak dziecko.
Wierzy w cuda i dlatego cuda się wydarzają.
Jest pewien, że jego myśli mogą zmienić jego życie i dlatego jego życie zaczyna się zmieniać.
Jest pewien, że znajdzie miłość i znajduje ją.
Czasem wojownik światła przeżywa rozczarowanie. Bywa, że czuje ból.
Słyszy wtedy komentarze w stylu: „Jesteś taki naiwny!”.
Ale wojownik wie, że warto zapłacić tę cenę. Po każdej klęsce odnosi dwa zwycięstwa.
W ciekawej, małej książeczce „Brewiarz Rycerzy Średniowiecznych” jest wiele fragmentów, które warto sobie przypomnieć w chwilach oczekiwania:
„Duchowa energia Drogi wykorzystuje sprawiedliwość i cierpliwość, by przygotować twą duszę.”
„Oto Droga Rycerza. Droga ta jest jednocześnie trudna i łatwa, skłania nas do porzucenia bezużytecznych rzeczy i nic nie znaczących przyjaźni. Dlatego na początku tak się wahamy, zanim na nią wstąpimy.”
„Oto pierwsza nauka rycerza: wymażesz wszystko, co do tej pory zapisałeś w księdze swojego życia: chaos, niepewność, kłamstwa. Na ich miejscu napiszesz słowo „odwaga”. Jeśli zaczniesz podróż od tego słowa i będziesz wierzyć w Boga, dotrzesz tam, dokąd powinieneś dotrzeć.”
Czasem nic się nie dzieje, chociaż czekamy cierpliwie, z rezygnacją i odwagą. Ale jeśli wybraliśmy tę drogę, wydaje się niemożliwe, by błogosławieństwa życia nie działały na naszą korzyść. Skłania nas to do głębokiej refleksji na temat „rezultatów”: nasze przeznaczenie manifestuje się w sposób, którego nie jesteśmy w stanie zrozumieć. Jorge Luis Borges napisał wspaniałe opowiadanie na ten temat.
Opisuje w nim narodziny tygrysa, który spędził większą część swojego życia w afrykańskiej dżungli, ale w końcu został złapany i zamknięty we włoskim zoo. Od tego momentu zwierzę czuje, że jego życie nie ma sensu, pozostaje mu tylko czekać na śmierć.
Pewnego dnia poeta Dante Alighieri przechodzi obok zoo i zauważa tygrysa, który staje się inspiracją do napisania poematu „Boska Komedia”
„Walka tygrysa o przetrwanie miała sens, ponieważ znalazł się on tamtego ranka w zoo i stał się inspiracją do napisania nieśmiertelnego poematu” – mówi Borges.
My także mamy powód, podobnie jak tygrys – bardzo ważny powód, by być tu właśnie tego ranka, w tym momencie.
Tak więc – nauczcie się relaksować. I bądźcie uważni.
Paulo Coelho
This post was edited on 2010-02-03, 13:10 by 
możemy chyba śmiało przyjąć ,że coś TAM jest.Poza tym nie każda dusza pragnie się wymknąć tak jak dusza(energia) czarownika,więc gdzieś muszą te duszyczki wędrować posłusznie.
)